بدگل

بدگل.[ ب َ گ ِ ] ( ص مرکب ) زشت. بدمنظر. نامقبول. ضد خوشگل. ( از ناظم الاطباء ). کریه المنظر. ( یادداشت مؤلف ).

( ~. گِ ) (ص مر. ) زشت، نازیبا.

زشت، زشت رو.

زشت، زشت رو، ضدخوشگل، زشتی

زشت، نازیبا.

💡 خراشد سنگ و پاشدگرد و ریزد خاک و سنبدگل به سم اَشهَب به دم ابرش به تک ادهم به نعل اشقر

💡 چون کاسه می شکسته قانون گردد کم ظرفان را بدگلی افزون گردد

💡 ماهیا آخر نگر بنگر بشست بدگلویی چشم آخربینت ببَست

💡 «‌سه سبدگل‌» کتاب بودا بود زآن زردشتیان «‌اوستا» بود