آه سرد
آه سرد به معنای نفس عمیق و غم‌انگیز است که در لحظات اندوه و ناامیدی کشیده می‌شود. این اصطلاح به عنوان ابزاری برای بیان درد و رنج در ادبیات و شعر فارسی به کار می‌رود.
این آه از دل برمی‌خیزد و نشان‌دهنده‌ی احساساتی چون غم، اندوه، حسرت و افسوس است.
در شعر فارسی، این اصطلاح به وفور به کار رفته است. به عنوان مثال:
فردوسی: چو افراسیاب این سخن‌ها شنید / یکی آه سرد از جگر برکشید
در این بیت، آه سرد به عنوان واکنشی به غم و اندوه ناشی از شنیدن سخنانی ناراحت‌کننده بیان شده است.
مولانا: به حق اشک گرم من به حق آه سرد من / که گرمم پرس چون بینی که گرم از سرد می‌دانم
در این شعر، شاعر از اشک های گرم خود، که نماد غم و اندوه است، و آه سردش، که نمایانگر ناامیدی و حسرت می‌باشد، صحبت می کند.
ویکی واژه
آه‌سرد (مجاز): آه و ناله‌ای از سر نا امیدی و اندوه. حاصل هستی بیهودهٔ ما/ آه سردی‌ست که نامش نفَس است. «پروین‌اعتصامی»
جمله سازی با آه سرد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شبها منم ز درد تو تا روز و آه سرد ناکرده گرم دیده بیدار اندکی
💡 سحرگه چون غم روز جدایی در دلم افتد بآه سرد بنشانم چراغ صبحگاهی را
💡 نشگفت از آه سرد من وز رنگ و روی زرد من ای جان غم پرورد من پروردهٔ انعام تو
