استدعا در زبان فارسی به معنای درخواست یا تقاضا است. این واژه در موقعیتهای رسمی و محترمانه به کار میرود و به معنای خواهش کردن یا درخواست چیزی از کسی است.
استدعا بیشتر در متون رسمی، نامهها، و درخواستهای اداری به کار میرود. به عنوان مثال، در یک نامه رسمی ممکن است نوشته شود: استدعا دارم که به درخواست من توجه فرمایید.
استفاده از این کلمه نشاندهنده احترام به شخصی است که از او درخواست میشود. این واژه به نوعی ادب و نزاکت در بیان درخواست را نشان میدهد.
(اِ تِ ) [ ع. استدعاء ] ۱ - (مص ل. ) فراخواندن، خواهش کردن. ۲ - (اِ. ) خواهش.
۱. درخواست کردن، درخواست چیزی با فروتنی، خواهش.
۲. [قدیمی] فراخواندن.
۱ - ( مصدر ) فرا خواندن خواندن. ۲ - درخواست کردن در خواستن با فروتنی. ۳ - ( اسم ) خواهش با تضرع در خواست: استدعای شرفیابی کرد. جمع: استدعا آت.
فراخواندن، خواهش کردن.
خواهش.
💡 پدرش فضلالله خان وکیلالملک در دربار مظفرالدین میرزا ولیعهد، صاحب مقام و مادرش «خاور خانم بهجتالدوله»، دختر حاج میرزا محمدعلی، تاجر معروف تبریز بود. از پنج سالگی نزد معلمان خصوصی تحصیل کرد و در ده سالگی به استدعای پدرش از منشیان و محرران ولیعهد شد. پس از آنکه مدتی در دربار مظفرالدین میرزا خدمت کرد با سمت مستوفی اول جزو کارکنان محمدعلی میرزا اعتضادالسلطنه (محمدعلی شاه بعدی) درآمد.
💡 ابن فلفول از او استدعا کرد که از امر به معروف و نهی از منکر دست بدارد، اما وی نپذیرفت و به ملاله، در کنار ساحل دریایمغرب، نقلمکان کرد. او در ملاله بود که با عبدالمومن بن علی آشنا شد و او را با اندیشههای خود آشنا کرد؛ بنابراین عبدالمومن دعوت وی را پذیرفت و همراه او عازم مغرب شد.