ابدالدهر

ابدالدهر. [ اَ ب َ دُدْ دَ ] ( ع اِ مرکب، ق مرکب ) همیشه:
آنکس که نداند و نداند که نداند
در جهل مرکب ابدالدهر بماند.؟

(اَ بَ دُ دَ ) [ ع. ] (ق. ) تا ابد، به طور همیشگی.

به طور همیشگی، تا ابد.

همیشه

تا ابد، به طور همیشگی.

💡 باد او سخن سرای و فلک گشته مستمع وانفاس او مباد ابدالدهر منقطع

💡 شیوه او ابدالدهر هوای زر و سیم صفت وی همه دم یاد حریر و مخمل

💡 وندرین ملک اگر راه کنم در بزمی یا به راهی ابدالدهر نشینم چو غبار

💡 بدیاری که دهد فرتو یکروز عبور ابدالدهر بجان آید از او بوی عبیر

💡 گفتم که بد معرفی عارف شدی و گفت «این نام نیک تا ابدالدهر بس مرا!»

💡 تو شاد همی زی که فلک تا ابدالدهر کرده ست به ملک تو و عمر تو ضمانی