ابدال

ابدال. [ اَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ بِدل و بَدل. و نیز ابدال جمع بدیل آمده است چون بُدلاء. 
- ابدال اسماء؛ اسماء مبهمه. اسماء مضمره. خوالف.
ابدال. [ اَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ بدَل یا بدیل. عده ای معلوم از صلحا و خاصان خدا که گویند هیچگاه زمین از آنان خالی نباشد و جهان بدیشان برپایست و آنگاه که یکی از آنان بمیرد خدای تعالی دیگری را بجای او برانگیزد تا آن شمار که بقولی هفت و بقولی هفتاد است همواره کامل ماند. این قوم بدانچه خدای از رازها در حرکات و منازل کواکب نهاده عارفند و از اسماء، اسماء صفات دارند. و از علامات آنان یکی این است که فرزند یا فرزند نرینه نیارند چنانکه یکی از ایشان موسوم به حمادبن سلمةبن دینار هفتاد زن کرد و او را از هیچیک فرزندی نیامد. کسانی که عدد ابدال را هفتاد دانند بر آنند که چهل تن در شام و سی دیگر در سایر بقاع ارض باشند. و آنان که ابدال را هفت تن شمارند گویند دو قطب و یک فرد نیز با این هفت است و هر اقلیم از اقالیم سبعه به یکی از آن هفت قائم است و هر یک بدل پیغامبری از پیغامبران باشند.

( اَ ) [ ع. ] (ص. اِ. )جِ بدل یا بدیل. ۱ - نیکان، صالحان، که جهان به برکت وجود ایشان برپاست. ۲ - نجیبان، شریفان.
( اِ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - عوض و بدل کردن. ۲ - قرار دادن حرفی به جای حرفی دیگر برای دفع ثقل و سنگینی. ۳ - یکی از اقسام نه گانة وقف مستعمل چون تبدیل تاء به هاء در رحمت و رحمه.

بدل کردن، عوض کردن، چیزی رابجای چیزدیگرگذاردن، بدل وعوض گرفتن یادادن، مردم شریف وصالح ونیکوکار، مردان خدا
( مصدر ) ۱ - بدل کردن تاخت زدن بجای چیزی گرفتن یا دادن یا گذاشتن. ۲ - قرار دادن حرفی بجای حرف دیگر برای دفع ثقل و سنگینی. ۳ - یکی از اقسام نه گان. وقف مستعمل چون تبدیل تائ به ها در رحمت و رحمه.
نام یک شاعر اصفهانی

💡 اصطلاحاتی است مر ابدال را که از آن نبود خبر اقوال را

💡 وان که را هست احمد ابدال چه تفاخر به اشرف محتال