اسار

اسار. [ اِ ] ( ع اِ ) چیزی که بدان بندند. ( منتهی الارب ). دوال. دوال که پالان بدان بندند. ( مهذب الاسماء ). بند.ج، اُسُر. || یَسار. چپ. ( منتهی الارب ).
اسار. [ اِ ] ( ع مص ) اسیر کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). اسر. بردگی. اسارت. اسیری: ملک بفرمود تا همگنان را بگرفتند و در قیداسار کشیدند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 163 ). و آن ملاعین بعضی طعمه شمشیر گشتند و جمعی در قید اسار گرفتار شدند و برخی در لباس خزی و حسار روی بهزیمت نهادند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 27 ). او را به انواع حیلت وخدیعت بفریفتند و به کمند مکر به خود بکشیدند و در حبل اسار محکم ببستند و به قلعه استوناوند فرستادند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 272 ). چون دانستند که در ذل اسار خواهند افتاد سفرا در میان واسطه کردند. ( جهانگشای جوینی ). || به دوال بستن چیزی را. بستن. || پس مانده گذاشتن. پس خورده گذاشتن.
اسار. [ اِ ] ( اِخ ) کرسی واندِه از ناحیه رش ساحل یُن، دارای 2842 تن سکنه.
اسار. [ اِ ] ( اِخ ) پیر دِز... حاکم پاریس بسال 1408 م. وی گاه طرفدار ژان سان پُر ( بی ترس ) بود و گاه بر ضد او قیام میکرد و کابوشیَن ها او را بکشتند. ( 1360 - 1413 م. ).

(اَ یا اِ ) [ ع. ] ۱ - (مص م. ) اسیر کردن. ۲ - چیزی را به بند کشیدن. ۳ - (اِمص. ) اسیری، بردگی. ۴ - (اِ. ) بند، دوال.

اسارت، بند، اسیری.

اسیرکردن، دربندانداختن، گرفتن وبه اسیری بردن کسی، قیدوبند، دوال و آنچه با آن کسی راببندند
۱ - ( مصدر ) اسیر کردن. ۲ - به دوال بستن چیزی را بستن. ۳ - ( اسم ) اسیری بردگی.
حاکم پاریس

عربی
بند، دوال، افسار. اسار احتمالا معرب اَسال است.
اُسار:در گویش گنابادی یعنی بند، کمند، کنترل چیزی یا کسی.
اسیری، بردگی.
اسیر کردن.
چیزی یا کسی را به بند کشیدن.
ستاره. استاره‌.

💡 بگو به ناقه الاساربان که تند مرو ترا به دوش و مرا بار بر دل افتاده است

💡 ملّتی کز دادنِ تن، با کمالِ امتنان: بر اسارت، خصم را از خویش ممنون می‌کند!