بسامان

بسامان. [ ب ِ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) نیک و خوب و راست. ( ناظم الاطباء ):
که این را ندانم چه خوانند و کیست
نخواهد بسامان درین ملک زیست.سعدی ( بوستان ).کسی گفت و پنداشتم طیبت است
که دزدی بسامان تر از غیبت است.سعدی ( بوستان ).بسامانم نمی پرسی نمیدانم چه سر داری
بدرمانم نمی کوشی نمیدانی مگر دردم. حافظ. || با سامان؛ منظم، مرتب:
بزارید در خدمتش بارها
که هیچش بسامان نشدکارها.سعدی ( بوستان ).و رجوع به شعوری، ج 1 ورق 186 شود. || خوش حالت. || آسوده خاطر. ( ناظم الاطباء ).

(بِ ) (ص مر. ) ۱ - مرتب، آماده. ۲ - آسوده خاطر.

۱. خوب، نیکو.
۲. مرتب، با نظم و آراستگی.

( صفت ) ۱- نیک خوب. ۲- مصلح. ۳- مرتب آماده. ۴- خوش حالت. ۵- آسوده خاطر.

مرتب، آماده.
آسوده خاطر.

💡 ابوالقاسم صاعد رملی (۱۰۶۷–۱۱۴۳م) (نسب: صاعد بن ابی‌بکر محمد بن احمد، خموشی رملی سرخسی) محدث خراسانی ایرانی بود. سمعانی اور را عالمی «درست‌سیرت، دین‌دار، تکلف‌گریز، حق‌گو» وصف کرده‌است. همچنین از اینکه گه‌گاه ذهنش نابسامان می‌شد و از عقلای مجانین شمرده می‌شد، گفته‌است. او همواره ساکن مسجد بوده‌است و سمعانی در نوبت اول در همان مسجد از او کتابت حدیث داشته‌است.

💡 زوایای دماغ از تار وسواسم بدان‌سان شد کز آنجا بار بندد عنکبوت نابسامانی

💡 چه او خواهد پریشانیم فزون بادم پریشانی شود رو چون پریشان‌تر شود کارم بسامان‌تر