احترام

احترام. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) حرمت داشتن. ( زوزنی ) ( منتهی الارب ) ( تاج المصادر ). بزرگ داشتن. بزرگ داشت. پاس. توقیر. حرمت: او را به اکرام و احترام تمام به هرات آوردند. ( ترجمه تاریخ یمینی ). پدر او را از هرات بحضرت آوردند و بنظر احترام ملاحظه فرمودند. ( ترجمه تاریخ یمینی ).
- احترام کردن؛ حرمت کردن. توقیر. بزرگ داشتن:
مخالف چو از شعبگی ( ؟ ) یافت نام
چو اهل حجازش کنند احترام.ملاطغرا.

(اِ تِ ) [ ع. ] ۱ - (مص م. ) حرمت گذاشتن، بزرگ داشتن. ۲ - (اِمص. ) حرمت، بزرگداشت.

۱. رفتاری که نشان دهندۀ بزرگداشت و گرامی داشتن کسی است.
۲. حرمت داشتن، گرامی بودن.
* احترامات فائقه: احترامات بیشتر و بهتر.

حرمت داشتن، گرامی داشتن، بزرگ داشتن، بزرگ داشت
۱ - ( مصدر ) حرمت داشتن بزرگ داشتن. ۲ - ( اسم ) حرمت پاس بزرگداشت.

اسم: احترام (دختر) (عربی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: ehterām) (فارسی: اِحترام) (انگلیسی: ehteram)
معنی: حرمت داشتن، بزرگواری، شکوه، محترم بودن، حرمت، پاس، بزرگداشت، رفتار و گفتاری که نشان دهنده ی بزرگداشت و اهمیت دادن به کسی یا چیزی است، بزرگ داشتن

💡 ایشتار نزد ایرانیان از احترام بسیاری برخوردار بود. هنگامی که کوروش به بابل حمله کرد و شهرهای اطراف آن را نیز به تصرف خود درآورد هیچ بی‌احترامی به ایشتار در شهر اوروک نکرد و فرمان بازسازی معبد او را نیز داد، کوروش همچنین تعدادی کتیبه از خود در این معبد باقی گذاشت.

💡 هیچگاه از کسی نفرت ندارم، همیشه در ذهنم بود که انسان شگفت‌انگیزترین پدیده خلقت است و باید مورد احترام قرارگیرد، اما از جانب هنرجویان و رفقایم در نیروی هوایی که بیست سال همدیگر را می‌شناختیم، با من مثل یک جنایتکار یا سگ رفتار می‌کردند.