بسال

بَسَال مصدری عربی و به معنای شجاع و دلیر گردیدن است. این واژه در منابع معتبر لغوی‌ای چون منتهی‌الارب، آنندراج، ناظم‌الاطباء و متن‌اللغة به‌صورتی یکسان ثبت و تأیید شده است. در کاربردهای زبانی، این مصدر به حالت‌های مختلف صرف می‌شود و بر کیفیت رزم‌آوری و نترسیدن در رویارویی با خطر دلالت دارد. بسالت، که از همین ریشه مشتق می‌گردد، به‌طور گسترده‌تری برای بیان مفهوم دلاوری و پایمردی در متون ادبی و تاریخی به‌کار رفته است. برای دستیابی به اطلاعات بیشتر و بررسی دقیق‌تر شواهد و کاربردهای این واژه، می‌توان به مدخل بسالت در فرهنگ‌های نام‌برده مراجعه نمود. این ریشه زبانی، گویای مفهومی ارزشمند در حیطهٔ صفات اخلاقی و رفتاری است.