ببرگ

(بِ بَ ) (ص. ) مهیّا، فراهم بودن وسایل زندگی.

مهیّا، فراهم بودن وسایل زندگی.

💡 چو از من بود زندگانی و مرگ جهان داشتن زین بشایی ببرگ

💡 چه خبر ترا ز اشکی که فرو چکد ز چشمی تو ببرگ گل ز شبنم در شاهوار داری

💡 در هر دلی که رسته شد از وی درخت کین نا آمده ببرگ و بر از بیخ برکنش

💡 شکوفه‌های من از روشنی چو خورشیدند ببرگ و شاخهٔ من، ذرهٔ غباری نیست

💡 ببرگشتنت پیش در چاه باد پست باد و بارانت همراه باد

💡 صد خرمن خود فروشی از بیهنران صاحب هنران ببرگ کاهی نخرند