باژگون

باژگون. ( ص مرکب ) معکوس. مقلوب. ( فرهنگ شعوری ج 1 ورق 180 ). وارون. واژون. واژگونه. باژگونه. وارونه. ناراست. منکوس. ( از منتهی الارب ):
چون طبع جهان باژگونه بود
کردار همه باژگون فتاد.مسعودسعد.باژگون نعل ها نگر به جهان
شاه اندر لباس بنده نهان.بهاءالدین ولد.مجوی عیش خوش از دور باژگون سپهر
که صاف این سر خم جمله دردی آمیزست.حافظ.گر نخیزد زحل بطاعت تو
باژگون کار میشود هندو.مولانا یحیی ( از فرهنگ شعوری ).- باژگون بخت؛ برگشته بخت.
- باژگون کردن؛ وارون کردن.

(ژِ )(ص مر. )سرنگون، وارون. باژگونه و بازگونه و واژگونه و واژگون و باشگون و باشگونه نیز گفته می شود.

واژگون، سرنگون، وارون: مجوی عیش خوش از دور باژگون سپهر / که صافِ این سر خُم جمله دُردی آمیز است (حافظ: ۱۰۰ حاشیه ).

واژگون، سرنگون، وارون، بازگون و بازگونه، و باشگون و باشگونه هم گفته شده
( صفت ) سرنگون وارون.

سرنگون، وارون. باژگونه و بازگونه و واژگونه و واژگون و باشگون و باشگونه نیز گفته می‌شود.

💡 چو باژگونه سخن گفت کار نیک افتاد رقیب را که از پار دم عنان کردم

💡 زینش ز پشت رخت نگون از چه رو دگر تخت فلک چو بخت زمین باژگون نشد

💡 باژگون دریاست پنداری سحاب اندر هوا کز تکش ریزد همی بر دشت در شاهوار

💡 شید صلاح و شرک دین عشق خطا صفا گنه مصحف باژگون نگر مفتی بی کتاب را

💡 گویند سوی چین نرود هیچ کاروان وین رسم باژگونه بود در زمان تو