بامدادی

بامدادی. ( ص نسبی ) منسوب به بامداد. ( ناظم الاطباء ).
- باد بامدادی؛ باد صبح. نسیم صبح:
ای باد بامدادی خوش میروی به شادی
پیوند روح کردی پیغام دوست دادی.سعدی ( طیبات ).- خواب بامدادی؛ فخه. صَبحَه. ( منتهی الارب ). آن خواب که تا برآمدن آفتاب کشد.
- شراب بامدادی؛ صبوح. ( منتهی الارب ).
- گلهای بامدادی؛ گلهای صبحگاهی. گلها که صبح بشکفند. گلها که صبحگاهان بخندند:
خواهم که بامدادی بیرون روی به صحرا
تا بوستان بریزد گلهای بامدادی.سعدی ( طیبات ).- نسیم بامدادی؛ نسیم صبحگاه. باد صبح.

منسوب به بامداد

💡 و دو رکعت پیشین از نماز بامدادین و نماز شام و نماز خفتن به آواز بلند کند، مگر که مأموم بود.

💡 بامدادی پیش شاه آمد وزیر دید پیش شه سر آن بی نظیر

💡 مگر ابن المبارک بامدادی بره می‌رفت برفی بود و بادی