بالائی

بالائی. ( ص نسبی ) بالایی. رجوع به بالا و بالایی شود.

💡 بدین صفت سر و چشمی و قد و بالائی کسی ندید و نشان کس نمیدهد جائی

💡 گر ز ستواری مکانت چون بیوت عادیان ور ز بالائی مقامت همچو حصن عادیا

💡 بمهر ماه دادم دل بعشق سرو دادم جان که ماه سرو بالائی و سرو ماه پیشانی

💡 تنی کز جا نجنبیدی ز آشوب قیامت هم قیام‌انگیز وی گردید فرقد و بالائی

💡 خسروِ سیارگان تا روی بر بالا نهاد اخترانِ قعرِ مرکز نیز بالائی شدند

💡 والی والا سریر آن که بر ایوان قدر پایهٔ بالائیش تا نهم ایوان رسید