باسم

باسم. [ س ِ ] ( ع ص، اِ ) خندان بی آنکه صدایی از دهان خارج شود. از مصدر بَسم. ( اقرب الموارد ). گشودن لبان بطوری که نموداری از خنده شود و آن کمترین صورت خنده و بهترین آن است. ( از تاج العروس ). و قال الزجاج: التبسم اکثر ضحک الانبیاء. ( تاج العروس ). خندان. ( آنندراج ). تبسم کننده. ( ناظم الاطباء ). دندان سپیدکننده. ( آنندراج ).

تبسم کننده، لبخند زننده، آن که لبخند می زند.

( اسم ) تبسم کننده شکر خند زننده.

اسم: باسم (پسر) (عربی) (تلفظ: bāsem) (فارسی: باسم) (انگلیسی: basem)
معنی: تبسم کننده، خوش رو، ( در قدیم )، شکر

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ب (۲۶۴۹ بار)سمو (۴۹۳ بار)وسم (۱۸۱ بار)

💡 نار نمرود از محبت بر خلیل گشت گلشن هم باسم الحفیظ

💡 از پدرم شنیدم که از پدرش روایت کرد: اولین سوره ای که از قرآن نازل شد سوره (بسم الله الرحمن الرحیم اقرا باسم ربک) بود، و آخرین سوره ای که نازل شد سوره اذا جاء نصرالله بود. [الف]

💡 هرکس در روز یا شب سوره «اقرا باسم ربک» را بخواند، و در همان شب یا روز بمیرد شهید از دنیا رفته‌است و خداوند او را شهید مبعوث می‌کند و در صف شهیدان جای می‌دهد، و در قیامت همچون کسی است که با شمشیر در راه خدا همراه پیامبر خدا جهاد کرده‌است.

💡 باسم آدمی تو لیک معنی چو آخر بنگری دیدار مولی