بادبان

بادبان. ( اِ مرکب ) پرده ای باشد که بر تیر کشتی بندند. ( برهان )( آنندراج ) ( انجمن آرا ). جامه ای که در رخ باد در جهاز و کشتی بندند از جهت سرعت سیر. ( شرفنامه منیری ). تیر که بوقت جستن باد در کشتی راست دارند و جامه بر آن آویزند تا در رفتن خطا نکند و بشتاب رود. ( صحاح الفرس ). جَل. شراع. قِلع. ( منتهی الارب )

(اِمر. ) ۱ - پارچه ای که به دکل کشتی بندند تا با وزیدن باد کشتی به حرکت درآید، شراع. ۲ - آستین، گریبان، قبا. ۳ - کنایه از: آدم سبکسری که با مردم موأنست کند. ۴ - پیاله، ساغر. ۵ - پس و پیش گریبان.

( اسم ) ۱- پرده ای که بر تیر کشتی بندند شراع. ۲ - تیرکشتی. ۳ - کشتی. ۴ - دست زیر و دست بالای قبا را گویند که از دو طرف بر زیر بغل چپ و راست بسته شود دو روی. قبا که در زیر بغل چپ و راست بسته میشود. ۵- گریبان قبا جیب. ۶ - پس و پیش گریبان.۷ - آستین قبا.۸ - سر آستین. ۹- پیاله ساغر جام. ۱٠ - شخص سبکروحی که با مردم موئ انست کند بر خلاف لنگر که شخص ناگوار باشد. یا بادبان اخضر. آسمان و فلک وعرش. یا بادبان چرخ. مهتاب روشنی ماه. یا بادبان سبز.

{sail} [حمل ونقل دریایی، ورزش] صفحه ای گسترده و عموماً پارچه ای برای به کارگیری نیروی پیش رانش باد در به حرکت در آوردن قایق در آب

💡 حسن جانان می رباید دل ز ما حسن و دل آن کشتی و این بادبان

💡 دست زن بر بر دامن شرع رسول هاشمی زان که بی آن بادبان، کشتی نیاری بر کنار