اکدش

اکدش. [ اِ / اَ دَ ] ( ترکی، ص، اِ ) محبوب. ( غیاث اللغات ). معشوق. ( یادداشت مؤلف ). محبوب و مطلوب. ( آنندراج ) ( از برهان ) ( هفت قلزم ) ( ناظم الاطباء ). مطلوب. ( از فرهنگ جهانگیری ). یکدش. ایکدش. ایکدیج. ( فرهنگ فارسی معین ):
من نه به وقت خویشتن پیر و شکسته بوده ام
موی سپید می کند چشم سیاه اکدشان.سعدی. || انسان یا جانوری که از دو نژاد باشد. دورگه. دوتخته. ( فرهنگ فارسی معین ) ( ناظم الاطباء ). کسی که مادرش از هند و پدرش از ترکستان باشد. ( غیاث اللغات ) ( از فرهنگ جهانگیری ). آدمی که مادر یا پدر او هندوست. آنکه یکی از والدین او عرب و دیگری جز عرب باشد. ( یادداشت مؤلف ). آن ترک که پدر و یا مادرش هندو بود.( شرفنامه منیری ):
نگاری اکدش است این نقش دمساز
پدر هندو و مادر ترک طناز.نظامی. || اسب که مادرش ترکی و پدرش عربی باشد و آن بغایت تیزرفتار بود. ( غیاث اللغات ). اسبی را گویند که پدر او از جنس دیگر و مادر او از جنس دیگر باشد و آنرا یکدش نیزگویند. ( از ناظم الاطباء ). اسب که مادر تازی و پدر ترکی دارد. ( یادداشت مؤلف ) ( انجمن آرا ) ( از فرهنگ جهانگیری ):
پانصد سر اسب تازی مدام به سپنج و طویله او بسته بودی... بخلاف اکدش و رهوار که خانه زاد او بودند. ( تاریخ طبرستان ).
نعل می بستند روزی اکدشانت را به روم
حلقه ای گم گشت از آن در گوش قیصر یافتند.ظهیر فاریابی ( از آنندراج ).گسسته کرته اندر بر به نوک ناچخ و زوبین
شکسته جوشن اندر تن به نعل اکدش و یکران.؟ ( از انجمن آرا ). || امتزاج و اتصال دو چیز را گویند با یکدیگر. ( از فرهنگ جهانگیری ) ( انجمن آرا ). گاهی مجازاً به معنی مرکب و مجموعه آید.( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). دو چیز که با هم مخلوط و ممزوج شده باشند. ( فرهنگ فارسی معین ):
نظامی اکدش خلوت نشین است
که نیمی سرکه نیمی انگبین است.نظامی.دل که بر او خطبه سلطانی است
اکدش روحانی و جسمانی است.نظامی. || مردم دیوانی یا لشکری بوده اند که رئیس یا امیری جهت نظم امور مربوط به خود داشته اند و نام ایشان در ردیف خواجگان و امرا ذکر می شده و ایشان را اکادش و اکادشه نیزمی گفته اند چنانکه افلاکی در موارد ذیل به همین معانی می آورد: «فرمود که بهاءالدین در این شهر قونیه نظر کن تا چندهزار خانه ها و کوشکها و سرایها از امرا و اکابر و اعیان فاخر هست چه خانه های خواجگان و اکادشه از خانه محترفه عالی تر است. پیوسته حضرت مولانا را عادت چنان بود که هرچه از عالم غیب امرا و اکادشه و مریدان متمول از اسباب و اموال دنیاوی فرستادندی همان ساعت به حضرت چلبی حسام الدین می فرستاد».

(اَ دَ یا دِ ) [ تر. ] (ص. ) = یکدش. ایکدش. ایکدیج: ۱ - دورگه. ۲ - دو چیزکه با هم آمیخته شده باشند. ۳ - محبوب، مطلوب.

۱. دورگه، انسان یا حیوان که از دو نژاد باشد: نگاری اکدش است این نقش دمساز / پدر هندو و مادر ترک طنّاز (نظامی۲: ۳۴۰ ).
۲. [مجاز] دوچیز که با هم مخلوط و ممزوج شده باشد.
۳. [مجاز] محبوب و مطلوب.
۴. [مجاز] نفس انسانی. &delta، به اعتبار اینکه مرکب از لاهوتی و ناسوتی است.

( صفت ) ۱ - انسان یا جانوری که از دو نژاد باشد دورگه دو تخته. ۲ - دو چیز که با هم مخلوط ممزوج شده باشند. ۳ - محبوب مطلوب.

اسم: اکدش (پسر) (ترکی) (تلفظ: akdash) (فارسی: اکدش) (انگلیسی: akdash)
معنی: معشوق، محبوب، دورگه

یکدش. ایکدش. ایکدیج:
دورگه.
دو چیزکه با هم آمیخته شده باشند.
محبوب، مطلوب.

💡 بس اکدش و بس کدخدا کز شور می‌های خدا کرده‌ست اندر شهر ما دکان و خان و مان گرو

💡 الوئک، روستایی از توابع بخش شریف‌آباد شهرستان پاکدشت در استان تهران ایران است.