استخوان‌یاخته

💡 تا زمانی که صدمه‌ای به استخوان وارد نشود، استخوان‌یاخته‌ها تقسیم نمی‌شوند. با ایجاد ضایعه، تقسیمات سلولها آغاز می‌شود. تعدادی از آن‌ها به صورت استئوبلاست، ماده زمینه‌ای بی‌شکل را می‌سازند و خود به استئوسیت تبدیل می‌شوند برخی دیگر به صورت یاخته‌های اجدادی استخوان باقی می‌مانند. استخوان‌یاخته‌ها را می‌توان نوعی استئوبلاست بازنشسته شده نامید. طول عمر برخی استئوسیتها تا پایان حیات است.

💡 عروقی که در مجرای هاورس سیر می‌کنند وظیفهٔ تغذیهٔ استخوان‌یاخته‌ها را به عهده دارند. هر سلول استخوانی در یک محفظهٔ کوچک به نام حفره (لاکونا) قرار دارد. این حفره‌ها از طریق راهچه‌های باریکی به مجرای هاورسی متصل هستند و از آن طریق اکسیژن و مواد غذایی را به استخوان‌یاخته‌ها می‌رسانند. فاصلهٔ حفره‌ها تا مجرای هاورس از یک دهم میلی‌متر کمتر است. در بافت اسفنجی تیغه‌های استخوانی نامنظم هستند و مجرا و سامانه هاورس وجود ندارد و حفره‌ها با ماده‌ای نرم حاوی سلول بنیادی و چربی به نام مغز قرمز پر شده‌اند. مغز قرمز تولید یاخته‌های خونی مثل گلبول قرمز را برعهده دارد.

💡 در فرآیند ترمیم شکستگی‌ها، هر استخوان‌یاخته نقش بسیار مهمی در بازسازی بافت‌های آسیب‌دیده و بازگرداندن استحکام به ساختار کلی اسکلت ایفا می‌کند.

💡 دانشمندان در آزمایشگاه‌های پیشرفته مشغول مطالعه نحوه ارتباط میان هر استخوان‌یاخته با سلول‌های دیگر برای درمان بیماری‌های پوکی استخوان هستند.

💡 برای درک دقیق‌تر فیزیولوژی بدن، باید بدانیم که چگونه هر استخوان‌یاخته در ماتریس خارج سلولی خود زندگی و فعالیت‌های حیاتی انجام می‌دهد.