برساخت‌گرایی

💡 متفکرانی مانند لوئیس آلتوسر و میشل فوکو سوبژه را یک برساخت‌گرایی اجتماعی، به اصطلاح «سوژه پساساختارگرا» تئوریزه می‌کنند. به گفته آلتوسر، «سوبژه» یک ساخت ایدئولوژیک است (دقیقاً توسط «دستگاه‌های ایدئولوژیک دولت» ساخته شده‌است). سوبژکتیویته فرد «همیشه از قبل» وجود دارد و از طریق فرایند استیضاح کشف می‌شود. ایدئولوژی فرد را تبدیل به سوژه می‌کند و هر ایدئولوژی برای حفظ و تجلیل موضوع ایده‌آل‌شده خود و همچنین مقوله متافیزیکی، خود سوژه است (رجوع کنید به ضدانسان‌گرایی).

💡 نظریه برساخت‌گرایی در علوم اجتماعی معتقد است که واقعیت‌های اجتماعی توسط انسان‌ها و از طریق تعاملات مستمر در طول زمان ساخته و شکل داده می‌شوند.

💡 بسیاری از پژوهشگران از رویکرد برساخت‌گرایی برای تحلیل ساختارهای قدرت و هویت در جوامع مختلف استفاده می‌کنند تا لایه‌های پنهان فرهنگ را کشف کنند.

💡 آموزش بر پایه برساخت‌گرایی بر این باور است که دانش‌آموزان باید با مشارکت فعال در یادگیری، مفاهیم را در ذهن خود به صورت خودجوش بسازند.