لغت نامه دهخدا
احباء. [ اَ ح ِب ْ با ] ( ع ص، اِ ) اَحِبّا. ج ِ حبیب. ( دهّار ). دوستان:
درد احبا نمی برم به اطبا.سعدی.
احباء. [ اِ ] ( ع مص ) نرسانیدن تیر بر نشانه.
احباء. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ حَباء.
احباء
فرهنگ معین
( اَ حِ بّا ) [ ع. ] (ص. اِ. ) جِ حبیب، دوستان.
ویکی واژه
جِ حبیب؛ دوستان.
جمله سازی با احباء
💡 اذا المرء لم یعرف مصالح نفسه و لاهوما قال الاحباء یسمع
💡 و قال ذوالنون: اقبح الغفلة بالالباء والعلة بالاطباء والسلوة بالاحباء. شیخ الاسلام گفت: که عبداللّه بستی گوید، کی جنید گفت: ارمرد این سخنان ما از وراء هفتاد پرده قبول کند، آخر از اهل آنست.
💡 ننسی عهودا مضت من قبل فرقتنا انتم و نحن احباء و اخوان
💡 و قال یحیی بن معاذ: «أطع ربک و لا تفرق من الموت و لا تستوحش لفراق الاحبّة، فلیس من تفارق من الاحباء اعز علیک ممن تقدم علیهم» و قال لقمن لابنه، یا بنی امر لا تدری متی یلقاک فاستعد له قبل ان یفجأک و فی معناه انشد:
