ابرساز

{nepheloscope} [علوم جَوّ] ابزار آزمایشگاهی تولید اَبر با فرایند میعان

ابرساز ( به انگلیسی: Cloudbuster ) وسیله ای است که توسط روانکاو اتریشی ویلهلم رایش ( ۱۸۹۷–۱۹۵۷ ) طراحی شده است، رایش ادعا می کند که می تواند با دستکاری آنچه که او " انرژی ارگون " موجود در جو می نامید، باران تولید کند.
در نظر بود که از این ابرساز به روشی شبیه به صاعقه گیر استفاده شود: تمرکز آن بر روی مکانی در آسمان و قرار دادن آن در موادی که گمان می رود آرگون را جذب می کند - مانند بدنه آب - انرژی آرگون را به بیرون بکشد. جو، باعث تشکیل ابر و باران می شود. رایش ده ها آزمایش با ابرساز انجام داد و این تحقیق را «مهندسی آرگون کیهانی» نامید.
هیچ مورد تأییدشده ای از کارکرد یک ابرساز و ایجاد تغییر قابل توجه هوایی، مانند ایجاد باران، وجود نداشته است. آرگون درمانی به عنوان شبه علم دیده می شود.
ابرساز از مجموعه ای از لوله های فلزی توخالی موازی تشکیل شده است که در انتها به یک سری شیلنگ های فلزی انعطاف پذیر که قطری برابر یا کمی کوچک تر از لوله های موازی دارند، متصل می شوند. از طرف دیگر، بخش پشتی لوله ها به یک لوله با قطر بزرگ و شیلنگ فلزی انعطاف پذیر متصل می شوند. انتهای باز این شیلنگ ها در آب قرار می گیرد که رایش معتقد بود جذب کننده طبیعی آرگون است. لوله ها را می توان به سوی مناطقی از آسمان نشانه رفت تا انرژی را مانند صاعقه گیر به زمین بکشاند.
بقایای یکی از ابرسازهای رایش را می توان در رنجلی، مین در رصدخانه انرژی آرگون در موزه رایش پیدا کرد.
ابرساز ( کلودباستر ) ویلهلم رایش الهام بخش آهنگ 1985 " Cloudbusting " به خوانندگی، خواننده بریتانیایی کیت بوش بود. این آهنگ دستگیری و زندانی شدن رایش را از نگاه پسرش پیتر توصیف می کند که بعداً کتاب خاطرات A Book of Dreams ( 1973 ) را نوشت. برای این ویدیو ابر باستری که فقط شباهت ظاهری به دستگاه اصلی داشت، طراحی و ساخته شد. این ویدئو که بوش قصد داشت به جای یک موزیک ویدیوی سنتی یک فیلم داستانی کوتاه باشد، توسط تری گیلیام و کیت بوش طراحی و توسط جولیان دویل کارگردانی شد. در این ویدئو، دونالد ساترلند بازیگر نقش رایش و بوش در نقش پسرش پیتر حضور دارند.
برخی از معتقدان تئوری توطئه پس دمه، ابرهای پر از کریستال ها و براده های فلزی را ساخته اند که و در تلاش برای پاک سازی آن از شیمی تریل ها هستند.

ابزار آزمایشگاهی تولید اَبر با فرایند میعان.

💡 اگرچه ردپای عناصر لیبرترینیسم را می‌توان در فیلسوف چین باستان لائوتسه و مفاهیم قانون اعلی در میان یونانی‌ها و بنی‌اسرائیل یافت، پنداره‌های لیبرترین در انگلستان قرن ۱۷ و در نوشته‌های برابرسازان و جان لاک شکل مدرن پیدا کرد. در میانهٔ همین قرن مخالفان قدرت سلطنتی (در مقابل نویسندگان وابسته به دربار) با عنوان «ویگ‌ها» یا «اپوزوسیون» یا «کونتری» شناخته می‌شدند.