آبروریزی

( آبرو ریزی ) هتک آبرو و عزت افتضاح رسوایی.

[ویکی فقه] آبروریزی. آبروریزی به معنای ریختن آبروی انسان دیگر می باشد. در قرآن کریم و بسیاری از روایات اسلامی به حرام و ناپسند بودن هتک حیثیّت و آبروریزی تصریح شده است.
در قرآن کریم در سوره های مختلفی به حرمت آبروریزی از دیگران تصریح گردیده و مصادیق آن بیان شده است.
← بلند کردن صدا
در لسان قرآن کریم کسی که به دنبال هتک آبرو از دیگران باشد به کیفر دنیا و آخرت دچار شده و مورد لعن و نفرین قرار می گیرد.
← گرفتاری به کیفر دنیوی و اخروی
آبروریزی عوامل مختلفی می تواند داشته باشد که در قرآن کریم به بسیاری از اینها اشاره شده است.
← اتهام
...
[ویکی فقه] آبروریزی (قرآن). ریختن آبروی انسان دیگر، کاری حرام و ناپسند است.
ناپسند بودن هتک حیثیت و آبروریزی در قرآن:۱. لایحب الله الجهر بالسوء من القول الا من ظلم...
نساء/سوره۴، آیه۱۴۸.
۱. ↑ نساء/سوره۴، آیه۱۴۸.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱، ص۹۶، برگرفته از مقاله «آبروریزی (قرآن)».
...

(مجاز): از میان رفتن ارزش و اعتبار و حیثیت؛ رسوایی؛ بدنامی.

💡 جز به موقع آبروریزی‌ست عرض هر کمال غیر موسم ابر بر دریاچه نیسانی‌ کند

💡 تعقیب آزاردهنده در شکل شدیدتر خود می‌تواند حالت تهمت، آبروریزی، توهین و خشونت پیدا کند.