ذی حیات

لغت نامه دهخدا

ذی حیات. [ ح َ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) جاناوَر. جانور. زائلة. دارای حیات. زنده. خداوند زندگی. || ذی حیاتی در اینجا نیست؛احدی. هیچکس. متنفسی. دیاری. زنده ای. جانداری جنبنده، پرنده ای پر نمی زند.

فرهنگ معین

(حَ ) [ ع. ] (ص مر. ) دارای حیات، زنده، جاندار.

فرهنگ عمید

دارای حیات، زنده، جاندار.

فرهنگ فارسی

دارای حیات جاندار جانور.
جانور. دارای حیات.
دارای حیات، زنده، جاندار

ویکی واژه

دارای حیات، زنده، جاندار.

جمله سازی با ذی حیات

💡 ز عدل او همه اموات ذی حیات شدند به خاک بین که بر او روح را امین بینی

💡 نرفته ذی حیاتی بی شکست خاطر از عالم مسلم کی برآید دانه چون در آسیا افتد؟

مقدشی یعنی چه؟
مقدشی یعنی چه؟
شاوار یعنی چه؟
شاوار یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز