ذکر کردن
ذکر به معنای یادآوری و نام بردن از چیزی است. این عمل می‌تواند به شکل بیان و گفتن کلمات مختلف نیز باشد. در واقع، ذکر نه تنها اشاره به یادآوری دارد، بلکه شامل تسبیح، تهلیل و دیگر اشکال بیان مذهبی نیز می‌شود. هنگامی که کسی ذکر می‌کند، در حقیقت در حال ارتباط با خداوند و یادآوری نعمت‌ها و ویژگی‌های اوست. این کار می‌تواند به آرامش روح کمک کند و انسان را به تفکر عمیق‌تری درباره معنای زندگی و وجودش ترغیب کند. به این ترتیب، ذکر کردن می‌تواند به عنوان یک عمل روحانی و معنوی با اهمیت در زندگی روزمره مورد توجه قرار گیرد.
مترادف‌ها
یاد کردن، نام بردن
متضادها
فراموش کردن، غافل شدن
لغت نامه دهخدا
ذکر کردن. [ ذِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) گفتن. یاد کردن. نام بردن. تذکار:
خورشید رخ ترا کند ذکر
هر ذرّه اگر شود زبانی.عطار. || گفتن ذکر.تسبیح. تهلیل:
خوردن برای زیستن و ذکر کردن است
تو معتقد که زیستن از بهر خوردن است.سعدی.
فرهنگ معین
(ذِ. کَ دَ ) [ ع - فا. ] (مص م. ) ۱ - یاد کردن، نام بردن. ۲ - بیان کردن. ۳ - تسبیح گفتن، تهلیل.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) ۱ - یاد کردن نام بردن. ۲ - بیان کردن. ۳ - تسبیح گفتن تهلیل ذکر گفتن.
جمله سازی با ذکر کردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 خوردن برای زیستن و ذکر کردن است تو معتقد که زیستن از بهرِ خوردن است
💡 چو دلت با زبان نشد هم عهد زشت باشد به ذکر کردن جهد
💡 در سخنرانی‌های رسمی سیاسی، معمولاً از ذکر کردن جزئیات حساس امنیتی برای جلوگیری از افشای اطلاعات طبقه‌بندی شده خودداری می‌شود.
💡 نویسنده در فصل سوم کتاب خود، با دقت بسیار زیادی به ذکر کردن ریشه‌های فرهنگی و اجتماعی پدیده‌های مدرن پرداخته است.
💡 هنگام بحث در مورد مسائل اخلاقی، لازم است که حتماً به ذکر کردن تمامی جوانب مختلف موضوع برای رسیدن به حقیقت توجه کرد.
