دست گزیدن

دست گزیدن. [ دَ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) دست به دندان گزیدن. دریغ و افسوس خوردن. ( از آنندراج ) ( مجموعه مترادفات ص 160 ). اسف خوردن به نشانه پشیمانی. پشت دست گزیدن:
ازبس که دست می گزم و آه می کشم
آتش زدم چو گل به تن لخت لخت خویش.خواجه شیراز ( از آنندراج ).- بر دست خود گزیدن؛ دست به دندان گزیدن. اسف خوردن.دریغ خوردن:
این جهان بی وفا را برگزید و بد گزید
لاجرم بر دست خود از برگزیده ی ْ خود گزید.ناصرخسرو.رجوع به ترکیبات دست گزیدن و دست به دندان گزیدن ذیل دست شود.
دست گزیدن. [ دَ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) صدر مجلس و مسند طلبیدن. ( آنندراج ) ( برهان ). پیشگاه جستن. و رجوع به این ترکیب ذیل دست شود.

( ~. گُ دَ ) (مص ل. ) صدر مجلس طلبیدن، مسند خواستن.
( ~. گَ دَ ) (مص ل. ) دریغ خوردن، افسوس خوردن، تأسف داشتن.

( صفت ) آنچه که با دست آنرا انتخاب کرده باشند دست چین. ۲ - منتخب بر کزیده. ۳ - ( صفت ) آنکه پیوسته خواهد در مسند و در صدر مجلس نشیند. ۴ - اسب جنیبت اسب کوتل.

صدر مجلس طلبیدن، مسند خواستن.
دریغ خوردن، افسوس خوردن، تأسف داشتن.

💡 ازان ز کام جهان آستین فشان گذرم که پشت دست گزیدن ز من نمی آید

💡 رویی دگرم نیست به جز راه سپردن کاری دگرم نیست به جز دست گزیدن

💡 چون جان رخ او دید، پس دست گزیدن انگشت شهادت به تحیات برآورد

💡 جز دست گزیدن ز لبش قسمت ما نیست ما مفلس و آن گوهر شهوار گران است

💡 از درد همه روی بکندند بچنگال وز درد همه دست گزیدند بدندان