تغمد

تغمد. [ ت َ غ َم ْ م ُ ] ( ع مص ) فروپوشیدن و پنهان داشتن و منه ُ تغمداﷲ برحمته؛ ای غمره بها و تغمد فلاناً؛ ای ستر ماکان منه ُ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). گناه پوشیدن و جز آن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). غریق رحمت کردن حق تعالی بنده راو گناه و عیب و جز آن را پوشیدن. ( آنندراج ): تغمد اﷲ برحمته؛ فروپوشاند او را خدای تعالی به بخشایش خویش. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). تغمد اﷲ بالرحمة و الرضوان؛ جمله ای است که بجای رحمه اﷲ آرند: و چون ضعیفتر شد نیمه ای از قرآن برخواندی تا از دنیا برفت. تغمد اﷲ بالرحمة و الرضوان. ( تاریخ بخارا ص 66 ).

(تَ غَ مُّ ) [ ع. ] (مص م. ) ۱ - پوشاندن، فروپوشیدن. ۲ - ظرف را پر کردن.

۱. فروپوشیدن، پوشاندن.
۲. پوشاندن عیب و گناه و جز آن.
۳. پر کردن ظرف.

پوشاندن، فروپوشیدن.
ظرف را پر کردن.

💡 هذا محمد قتلی تغمد انا معود حمد الجفایی

💡 روی عن النّبی (ص): «لا یدخل الجنة احد بعمله، قیل و لا انت یا رسول اللَّه؟ قال: و لا أنا الّا ان یتغمدنی اللَّه برحمته.»

💡 قال: و لا انا الا ان یتغمدنی اللَّه برحمته، و اللَّه هو الغفور الرحیم.