اشداق

اشداق. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ شِدْق، بمعنی کنج دهان از جانب باطن رخسار و هر دو جانب رودبار و هر دو کناره آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ): از سر شوق سعادت و حرص شهادت به اشداق آن مخاوف وافواه آن نتایف رفت. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 408 ).

= شدق

مترادف اشتیاق زبان فارسی به گویش بهاری. گِئون نَه اِشداقِ نَن یِی‌رِه چه با اشتیاق می‌خورد.

💡 عندلیبی تو و حساد تو مشتی وزغند کز پی نقنقه پر باد نمایند اشداق