اشتود

لغت نامه دهخدا

اشتود. [ اَ ت َ وَ ] ( اِ ) نام روز دوم است از خمسه مسترقه قدیم. و بجای فوقانی،نون هم آمده است [ یعنی اشنود ]. ( برهان ). و رجوع به اشنود شود. || بودن آفتاب در برج عقرب ودرین روز مغان یعنی آتش پرستان جشن کنند. ( برهان ).

فرهنگ معین

(اُ تَ وَ ) = اشتوذ: ۱ - (اِخ. ) بخش دوم از پنج بخش گات ها. ۲ - روز دوم از اندرگاه.

فرهنگ عمید

۱. روز دوم از خمسۀ مسترقه.
۲. بخش دوم از پنج بخش گات ها.

فرهنگ فارسی

دومین بخش از گاتهای پنجگانه که با کلمه ( سلامت: عافیت ) آغاز می شود و آن از یسنای ۴۳ شروع و با یسنای ۴۶ ختم می گردد و دارای چهار [ ها ] است.
نام روزدوم ازخمسته مسترقه یاپنجه دزدیده، ونام بخش دوم ازپنج بخش گاتها
۱ - ( اسم ) بخش دوم از پنج بخش گاتها ۲ - روز دوم از اندرگاه

دانشنامه آزاد فارسی

اُشتَوَد
(یا: اَشْتاوَئیتی) به معنی سلامت و عافیت. نام دومین گات از گات های پنج گانۀ زردشت که اُشْتَوَدگاه خوانده می شود (← گاهان). اشتود نام دومین روز از پنج روز اندرگاه (پنجه وه) نیز هست.

ویکی واژه

بخش دوم از پنج بخش گات‌ها.
روز دوم از اندرگاه.

جمله سازی با اشتود

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 در اوستا بود آن روز نخسین «اهنود» دوم از پنجه دزدیده همی دان «اشتود»