سنبوت

لغت نامه دهخدا

سنبوت. [ سَم ْ ن َ ] ( ع ص ) مرد خشمناک. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).

(سَ ) (اِ. ) هیکل، نمود، نمودار.

نمود، هیکل: چون تو از خوان شرع بی قوتی / تو و سالوس و کبر و سنبوتی (سنائی: ۱۳۲ ).

هیکل، نمود، نمودار.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 تو چه مردان قوّت و قوتی مرد سنبیدنی و سنبوتی

💡 چون تو از خوان شرع بی‌قوتی تو و سالوس و کبر و سنبوتی