ساحل نشین

لغت نامه دهخدا

ساحل نشین. [ ح ِ ن ِ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) کناره نشین. آنکه در کناردریا، یا رودی بزرگ خانه دارد. رجوع به ساحل شود.

فرهنگ معین

( ~. نِ ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) آن که کنار آب زندگی می کند (اعم از دریا، دریاچه، رودخانه ).

فرهنگ فارسی

( صفت ) آنکه در کنار دریا یا رود سکونت دارد کناره نشین.

ویکی واژه

آن که کنار آب زندگی می‌کند (اعم از دریا، دریاچه، رودخانه)

جمله سازی با ساحل نشین

💡 کسی کو غرق شد از وی اثر نیست وزو ساحل نشینان را خبر نیست

💡 مرا می کند سنگ طفلان حصاری اگر جوش دریا به ساحل نشیند