زعاف

زعاف. [ زُ ] ( ع ص ) سم زعاف؛ زهر کشنده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). زهر زود کشنده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ): و موت زعاف؛ ای سریع. ( ناظم الاطباء ).

(زُ ) [ ع. ] (ص. ) مهلک، کشنده.

کشنده، هلاک کننده.

مهلک، کشنده.

💡 رو تو خاموشی بجو ازعافیت چون فنا خواهی شدن در عاقبت

💡 آفاق زعافیت همی موج زند مادر طلب بلا چرا می گردیم

💡 به کنج عافیت بنشین که جائی عاریت داری هرآنکه ازعافیت بگریخت در دام بلا باشد

💡 زعافیت بمکافات معصیت دوسه روز مریض گشته تنم از مشیت داور