زایاد

تلفظ درست و باستانی زیاد، به منزله ستمگر، ظالم یا بیرحم. زایاد از دو بخش زای - آد تشکیل شده و مفهوم آن در زبان معیار باستان به معنی بدنام، خراب، یا ملوط است.
ژنراتور (جنراتور)، مولد جریان الکتریسته، دینام.

💡 مادرشان زاده برضلال و جهالت مادر هرگز چنین نزاد و مزایاد

💡 در کامم شده بسته به صد بند به بخت من مزایاد ایچ فرزند

💡 به روز من ستاره بر میایاد به بخت من کس از مادر مزایاد

💡 نیامد زان شقی جز جور و بیداد که فرزند چنان از کس مزایاد

💡 نجوید بخت با من هیچ پیوند به بخت من مزایاد ایچ فرزند

💡 ایزد بفزایاد عقل و هوشت زین طیره مشو کاین سخن جفا نیست