لغت نامه دهخدا
( زاکیة ) زاکیة. [ ی َ ] ( ع ص ) مؤنث زاکی. رجوع به زاکی شود.
( زاکیة ) زاکیة. [ ی َ ] ( ع ص ) مؤنث زاکی. رجوع به زاکی شود.
(یِ ) [ ع. زاکیة ] (ص. ) مؤنث زاکی، ج. زاکیات.
اسم: زاکیه (دختر) (عربی) (تلفظ: zākiye) (فارسی: زاکیه) (انگلیسی: zakiye)
معنی: نیکو، پاکیزه
زاکیه ( به عربی: زاکیة ) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. زاکیه ۱۸٬۵۵۳ نفر جمعیت دارد.
زاکیة
مؤنث زاکی،
زاکیات.
💡 یارب به نفس زاکیه او که کرده ای ز آلودگی هر چه نباید مطهرش