زاغ دل

لغت نامه دهخدا

زاغ دل. [ دِ ] ( ص مرکب ) کنایه از سیاه دل که قساوت داشته باشد. ( آنندراج ):
زاغ دلان را نفس شوم ده
مغز غلیواژ و سر بوم ده.امیرخسرو دهلوی ( از آنندراج ).

فرهنگ معین

(دِ )(ص مر. )(کن. ) سیاه دل، سخت دل.

فرهنگ عمید

سیاه دل، سخت دل: زاغ دلان را نفس شوم ده / مغز غلیواژ و سر بوم ده (امیرخسرو: لغت نامه: زاغ دل ).

فرهنگ فارسی

( صفت ) سیاه دل قسی القلب.
کنایه از سیاه دل که قساوت داشته باشد

ویکی واژه

(کن.)
سیاه دل، سخت دل.

جمله سازی با زاغ دل

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 زاغ دلتنگ و بلبلک دل شاد کودکی رفت و دامکی بنهاد

💡 به گوش زاغ نواهای زاغ دلخواه است به چشم خویش زغن بلبل سحرگاه است

💡 در وصف شکّرین لب جانان نمی دهد فرصت به طوطیان سخن سنج زاغ دل

💡 وقتی که او با شکست سنگین در آزمون مواجه شد، گویی زاغ دلش به پرواز درآمد و تمام امیدهایش از بین رفت.

💡 غصه و اندوه از دست دادن عزیزان، می‌تواند باعث شود که فرد برای مدتی طولانی با زاغ دل و افسردگی عمیق دست و پنجه نرم کند.

💡 شاعر در اشعار خود بارها از استعاره‌های مربوط به زاغ دل استفاده کرده تا عمق تنهایی و رنج‌های معنوی خود را بیان کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران