رزیه

(رَ یَّ ) [ ع. رزیئة ] (اِ. ) مصیبت عظیم، پیش آمد ناگوار، ج. رزایا.

مصیبت عظیم، آسیب و بلا.

مصیبت عظیم، آسیب وبلا، رزایاجمع
( اسم ) مصیبت بزرگ پیش آمد ناگوار جمع رزایا.
رزیت مصیبت یا کمی یا عیب

رزیئة
مصیبت عظیم، پیش آمد ناگوار؛
رزایا.

💡 در رسم این رزیه زبان نیست خامه را عاجز نه خامه، حوصله تنگ است نامه را

💡 در نظم این رزیه چه گویم که قاصر است صد قرن از نگارش یک نکته کلک تیر

💡 پیچید زین رزیه به خود و اینقدر گداخت غلطید زین قضیه به سر و آنقدر گریست

💡 یا نه آن اخلاص ورزیها که اخلاص فقیر با نصیر ملت اندر جنبش آمده مختصر

💡 سوختن تا گل صد برگ در آغوشم ریخت چمن رنگرزیهای خس از یادم رفت

💡 در رسم این رزیه قلم را بنان شکست یا خود بنان ز فرط قصور از زبان فتاد