لغت نامه دهخدا
ذمایم. [ ذَ ی ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ ذمیمة.
ذمایم. [ ذَ ی ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ ذمیمة.
(ذَ یِ ) [ ع. ذمائم ] (اِ. ) جِ ذمیمه. نکوهیده ها.
=ذمیمه
جمع ذمیمه
( اسم ) جمع ذمیمه نکوهیده ها: ذمایم اخلاق.
ذمائم
جِ ذمیمه. نکوهیدهها.
💡 داده عزت مستحقان را به ارسال زکات وز ذمایم مال داران را معرا ساخته
💡 اگر ندهی دلِ صبر از ذمایم ز شکر دوزخ تو چون برآیم
💡 از معاصی مدارشان معصوم وز ذمایم مسازشان مذموم
💡 چو افتدم به دل از حسن ظن به فضل ازل که شد ذمایم اعمال من همه مغفور