دورکرد

{abduction, abductio} [علوم پایۀ پزشکی] عمل دور کردن یا وضعیتی که در آن اندام دور شده است

عمل دور کردن یا وضعیتی که در آن اندام دور شده است.

💡 من از ملک نشدم دور دورکرد مرا سپهر کشخان‌ کش خانه باد زیر و زبر

💡 فسون چرخ مرا از تو دورکرد آری هلاک سهراب از حیلت هجیر آمد

💡 با چنین فرصت نبود امکان مژه برداشتن وعدهٔ دیدار خلقی را امل مزدورکرد

💡 چه لازم دورکردن از حریم خود سپندی را که بی آرامی دل می برد از بزم بیرونش

💡 بپیچید و تیغ از کفش دورکرد بداختر بپیچید برخود زدرد