دوران تاریک

💡 با مرگ تیگلات-پیلسر یکم (۱۰۷۷ پ. م)، دومین دوران تاریک آشور آغاز می‌گردد. جانشینان او، که بسیار کمتر از او نیرو و شایستگی داشتند، نتوانستند یکپارچگی قلمرو گستردهٔ آشور را، که اقوام گوناگونی در آن سکونت داشتند، نگاه دارند. این بود که گستردگی این سرزمین به سرعت کاهش یافت و سرزمین‌های تسخیر شده خود را یکی پس از دیگری از دست داد. تا این که، در حدود شانزده دهه پس از مرگ تیگلات-پیلسر یکم، تمام آنچه از هسته مرکزی و همیشگی آشور به جا مانده بود، در حول و حوش شهرهای آشور و نینوا قرار داشت.

💡 با درگذشت آشور-نَدین-آهه دوم، و روی کار آمدن اِریبا-اَدَد یکم و پسرش آشور-اوبالیت یکم، دوران تاریکی که از پیرامون ۱۶۰۰ پ. م آغاز شده بود، پایان می‌یابد و آشور، تاریخ تازه خود را که با عنوان پادشاهی آشور میانه است، آغاز می‌کند.

💡 بسیاری از تاریخ‌نگاران، بخش‌هایی از تاریخ اروپا را که با جهل و عقب‌ماندگی همراه بود، با عنوان دوران تاریک توصیف کرده‌اند.

💡 مطالعه دقیق درباره دوران تاریک به ما کمک می‌کند تا بفهمیم چگونه دوران رنسانس توانست با علم و هنر، تاریکی را از جهان براند.

💡 برخی معتقدند که فقدان دسترسی به منابع علمی در دوران تاریک، مانع اصلی پیشرفت‌های تکنولوژیک در آن مقطع زمانی طولانی بوده است.