دایر شدن

دایر شدن. [ ی ِ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) گردان شدن. آباد و معمور شدن: زمینهای بایر دایر شد؛ بزیر کشت درآمد. کشت و برز در آن شد. || به راه افتادن. از نو براه افتادن. گردش از سر گرفتن. بگردش افتادن. بقرار سابق بازرفتن پس از دیری رکود: مهمانخانه دایر شده است؛ بازست و کار میکند و تعطیل نیست. || تأسیس شدن. ایجادشدن: مدرسه و پاسگاهی در آن دایر شده است؛ تأسیس شده است. ایجاد شده است. || رواج یافتن. رائج شدن. || متعلق و بازبسته شدن: امر دایرشده است بگفتن و نگفتن؛ بدین دو بازبسته شده است.

( ~. شُ دَ ) [ ع - فا. ] (مص ل. ) ۱ - به گردش افتادن، به جریان افتادن. ۲ - آباد شدن، معمور شدن.

( مصدر ) ۱ - بگردش انداختن ( مدرسه را دایر کرد ). ۲ - آباد کردن معمور کردن.

به گردش افتادن، به جریان افتادن.
آباد شدن، معمور شدن.

💡 نخستین برخورد ایرانیان با مسیحیت را می‌توان دیدار سه مغ با عیسی نوزاد دانست. پادشاهی یزدگرد یکم که کلیسای مشرق را به رسمیت رساند، برای مسیحیان ایران، نقطهٔ عطفی بود. این کارش، منجر به دایر شدن کلیسای ایرانی شد

💡 هم‌زمان با دایر شدن مدرسه سیاسی از سوی مشیرالدوله به این مدرسه هم راه یافت و دروس آن را با موفقیت به پایان رساند.