دانشومند

دانشومند. [ ن ِ م َ ] ( ص مرکب ) دانشمند و حکیم و بسیاردان. ( برهان ). دانشمند. حکیم و دانا و بسیاردان و دانشمند. ( ناظم الاطباء ):
بود دانشومند و هم پهلوان
نبیند کسی پیر ازینسان جوان.فردوسی.گر ایدون که زینسان بود پادشا
به از دانشومند ناپارسا.فردوسی.دگر دانشومندکو از بزه
بترسد چو چیزی بود بامزه.فردوسی.بشد دانشومند نزدیک شاه
سخن گفت از پهلوان سپاه.فردوسی.|| ابوریحان بیرونی این کلمه را به معنی فقیه آورده است. و در اصطلاح قدما، دانشمند نیز باین معنی بوده است چنانکه ذیل کلمه دانشمند شواهدی از آن بنقل افتاد: ولیکن دانشومندان اندر شاخهاء فقه روز از سپیده دمیدن دارند. ( التفهیم ص 69 ).

(نِ مَ ) (ص مر. ) دانشمند، عالم، دانا، دانشور.

۱. دانشمند: بشد دانشومند نزدیک شاه / سخن گفت از پهلوان سپاه (فردوسی۲: ۴۶۶ ).
۲. فقیه.

( صفت ) دانشمند عالم دانا دانشور

دانشمند، عالم، دانا، دانشور.

💡 گر ایدون که زین سان بود پادشا به از دانشومند ناپارسا

💡 علوی بود و دانشومندی حیز مردی ولی خردمندی

💡 بود دانشومند و زاهد به نام بکوشد ازین تا که آید به کام

💡 بدیشان بود دانشومند خوار درخت خردشان نیاید به بار

💡 دانشومند دل تهی علفی از پی نفس حرف شد صحفی