خوشه باز

خوشه‌های ستاره‌ای جوان و درخشان، که به آن‌ها خوشه‌های باز گفته می‌شود، از ابرهای ملوکولی شکل می‌گیرند. این خوشه‌ها به تدریج و با توجه به تأثیرات گرانشی موجود در کهکشان، از یکدیگر فاصله می‌گیرند. برخلاف خوشه‌های کروی که کهن‌تر، بزرگ‌تر و دارای تعداد بیشتری ستاره هستند، خوشه‌های باز از تعداد کمتری ستاره برخوردارند و نیروی گرانش بین اعضای آن‌ها بسیار ضعیف است. این ویژگی‌ها سبب می‌شود که خوشه‌های باز به طور عمده در صفحه کهکشان قرار داشته باشند و به تدریج با گذر زمان، ساختار و شکل خود را تغییر دهند. در نتیجه، این خوشه‌ها نمایانگر فرایندهای پیچیده‌ای هستند که در آغاز حیات ستاره‌ای رخ می‌دهند و به ما اطلاعات ارزشمندی درباره تکامل کهکشان می‌دهند.