تنجع

تنجع. [ ت َ ن َج ْ ج ُ ] ( ع مص ) انتجاع. ( منتهی الارب ). به طلب آب و علف و نیکویی شدن. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ): هوازن تنجعت ارضنا. ( اقرب الموارد ).

(تَ نَ جُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - به دنبال آب و علف رفتن. ۲ - به نزد کسی به نیت نیکی یافتن رفتن.

به دنبال آب و علف رفتن.
به نزد کسی به نیت نیکی یافتن رفتن.

💡 یَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ ای انذرهم یوم نقول، کقوله: وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ، قرأ نافع و ابو بکر یقول بالیاء ای یقول اللَّه لجهنم هَلِ امْتَلَأْتِ کما وعدتک یعنی فی قوله: لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ و هذا السؤال من اللَّه عز و جل لتصدیق خبره و تحقیق وعده و التقریع لاهل عذابه و التنبیه لجمیع عباده، وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِیدٍ فیه قولان احدهما: انّها امتلات و صارت بحیث لا تنجع فیها ابرة تصدیقا لقول اللَّه عز و جل: لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ فیکون استفهام انکار، ای لم یبق فیّ موضع زیادة