لغت نامه دهخدا
تلاعب. [ ت َ ع ُ ] ( ع مص ) بازی کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تلاعب
فرهنگ معین
(تَ عُ ) [ ع. ] (مص ل. ) بازی کردن.
فرهنگ عمید
بازی کردن.
ویکی واژه
بازی کردن.
جمله سازی با تلاعب
💡 یکی از کبار مفسران در تفسیر آیه «و ان منکم الا واردها» چنین فرموده باشد که: مجموع خلایق از صراط چون برق میگذرند مگر قاضیان و اتباع ایشان که ابدالآباد در دوزخ باشند و با همدیگر شطرنج آتشین بازند. چنانکه در اخبار نبوی و آثار مصطفی آمده است که «اهل النار یتلاعبون بالنار». بدین دلایل این خلق را بر دیگر اخلاق ترجیح میدهند.