تعلیف

تعلیف. [ ت َ ] ( ع مص ) علفة برآوردن طلح: علف الطلح تعلیفاً، و هذا نادرة لانه انما یجی لهذا افعل. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || گره بستن و پاشیده شدن شکوفه طلح. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || علف دادن به ستور. ( ناظم الاطباء ). علف خورانیدن ستور و جز آن. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) ( از اقرب الموارد ).
- ایام تعلیف؛ هنگام علف دادن. ( ناظم الاطباء ).

(تَ ) [ ع. ] (مص م. ) علف به چهارپایان دادن.

علوفه دادن به چهارپایان، خوراک دادن به ستور.

علوفه خورانیدن به چهارپایان، خوراک دادن به ستور
( مصدر ) علوفه خوراندن ( بچارپایان ) علف دادن ( بستوران ). جمع: تعلیفات.

علف به چهارپایان دادن.

💡 چون شاخ و برگ این گیاه زیاد بزرگ می‌شود، به همین جهت بایستی شاخه‌های اضافی جهت تعلیف چیده شوند.

💡 وقتی به سن ۴۰ سالگی رسید وی شروع کرد به جمع کردن مواد کتاب خودش به نام الاستقصا لاخبار دول المغرب الاقصی و این را به مدت ۲۰ سال ادامه داد تا اینکه در سال ۱۸۹۴ این کار را به پایان رساند و ۳ سال بعد از اتمام بزرگترین تعلیف خود وفات یافت یعنی یک چهارم عمر خودش را برای تألیف چنین اثری صرف کرد. وی بیشتر از ۶۲ سال عمر نکرد.