تعاطی

تعاطی. [ ت َ ] ( ع مص ) بدست گرفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). گرفتن. ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). تناول. ( اقرب الموارد ). || بناحق گرفتن چیزی را. || همدیگر نبرد کردن در گرفتن. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || بر سر انگشتان پای استاده دست بسوی چیزی دراز کردن. || خوض کردن در چیزی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || دلیری کردن. || مرتکب کاری شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || کار نیکو و گزیده کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || مأخوذ از عربی، سپردن بیکدیگر و به همدیگر دادن و عطا کردن. ( ناظم الاطباء ). بیکدیگر دادن. ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ): تعاطی افکار. تعاطی اقداح.

(تَ ) [ ع. ] (مص ل. ) با هم در امری مشورت کردن.

۱. با یکدیگر در امری خوض و مشورت کردن.
۲. به کاری پرداختن.
۳. چیزی به هم دادن، دادوستد کردن.

درامری خوض ومشورت کردن، بکاری پرداختن، دادوستد
۱-( مصدر )با هم درامری خوض و مشورت کردن فرا گرفتن امری را بکاری پرداختن. ۲ - چیزی بیکدیگر دادن سپردن عطاکردن. ۳ - دادوستدکردن. ۴ -( اسم ) فراگیری ( امری ).۶ - عطا.۷ - داد و ستد. جمع: تعاطیات. یا تعاطی افکار. مبادل. اندیشه ها و مشورت کردن.

با هم در امری مشورت کردن.

💡 تعاطی الکاس من شان الصبوح فسق بالراح یا ریحان روحی