تاریکی لبه

{limb darkening} [نجوم] پدیده ای که در آن هر چه به سمت لبۀ قرص جِرم سماوی پیش می رویم تیره تر می شود

تاریکی لبه ( انگلیسی: Limb darkening ) پدیده ای است که در ستارگان ( منجمله خورشید ) دیده می شود. در این پدیده مرکز ستاره درخشان تر از لبه آن است.

پدیده‏ای که در آن هر چه به سمت لبۀ قرص جِرم سماوی پیش می‌رویم تیره‌تر می‌شود.

💡 در سال ۱۹۲۰، ابط‌الجوزا اولین ستاره فراخورشیدی شد که قطر زاویه‌ای نورسپهر آن اندازه‌گیری شد. مطالعات بعدی، یک قطر زاویه‌ای (اندازه ظاهری) از ۰٫۰۴۲ تا ۰٫۰۵۶ ثانیه قوسی را گزارش کرده‌اند. این دامنه اندازه‌ها به غیرکروی بودن، تاریکی لبه، تپش و ظاهر متغیر در طول موج‌های مختلف نسبت داده می‌شود.