بقوه

انتظار کردن و حفظ و نگهبانی نمودن. یا ابقه بقوتک مالک نگهدار او را چنانکه نگاه می داری مال خود را.

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ب (۲۶۴۹ بار)قوی (۴۲ بار)
«قوّت» در جمله «یا یَحْیی خُذِ الْکِتابَ بِقُوَّة»، معنای کاملاً وسیعی دارد و تمام قدرت های مادی ومعنوی، روحی وجسمی در آن جمع است، و این خود بیانگر این حقیقت است که نگهداری آئین الهی، اسلام وقرآن با ضعف وسستی،ولنگاریومسامحه، امکان پذیر نیست، بلکه باید در دژ نیرومند قدرت و قوت و قاطعیت قرار گیرد.
نیرومندی. نیرو «قَوِیَ یَقْوَی قُوَّةً: ضدّ ضَعُفَ». گفتند: ما نیرومندیم.. آنچه داده‏ایم محکم بگیرید و آن کنایه از اعتنا و عمل است، عیاشی از اسحق بن عمار نقل کرده از امام صادق «علیه السلام» پرسیدم از «خُذُوا ما آتَیْناکُمْ بِقُوَّةٍ» آیا قوه ابدان مراد است یا قوه قلوب؟ فرمود: هر دو «اَقُوَّةٌ فِی الْاَبْدانِ اَمْ فِی الْقُلُوبِ؟ قالَ: فیهِما جَمیعاً». جمع قوه در قرآن قوی آمده مثل. مراد از آن جبرئیل است در اقرب گفته: رجل شدید القوی مردی است که ترکیب خلقتش محکم باشد در مجمع فرموده قوی در نفس و خلقت یعنی فرشته پر قدرت به او تعلیم داده و شاید «قوی» اشاره به جهات تصرف جبرئیل باشد. *** قوی: نیرومند و آن از اسماء حسنی است. آن در غیر خدا نیز به کار رفته است.

💡 فوجد ثلاثة قد سبقوه. فقال: رابع اربعة و ما رابع اربعة ببعید. ثمّ‌

💡 فلک بقوه خورشید و فر دولت خویش ز برف باغ تهی کرد و کرد پر نسرین