فرهنگ معین
(بُ زِ اَ فَ ) [ فا - ع. ] (اِمر. ) کنایه از: آدم ابلهی که برای تظاهر به فهمیدن کلام سرش را تکان می دهد.
(بُ زِ اَ فَ ) [ فا - ع. ] (اِمر. ) کنایه از: آدم ابلهی که برای تظاهر به فهمیدن کلام سرش را تکان می دهد.
کنایه از: آدم ابلهی که برای تظاهر به فهمیدن کلام سرش را تکان میدهد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از چه پرواز بزرگی نفروشد زاهد ریش برتافتهکم نیست بزاخفش را