بادزده
لغت نامه دهخدا
بادزده. [ زَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آفت زده. آسیب رسیده. تباه شده در اثر وزیدن باد گرم در تنه و بته خود چون خیار و کدو: خیار و بادنجان بادزده و امثال آن. رجوع به بادزدگی و باد زدن شود.
فرهنگ فارسی
آفت زده آسیب رسیده
جمله سازی با بادزده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 میخورد و خورنده را میکند احتساب و حدّ میزندش که که بر دلش بادزده کنارهای
💡 منظرهای که از پنجره اتاق دیده میشد، شامل دشتهای وسیع و بادزدهای بود که با حرکت تند باد، به رقص درآمده بودند.
💡 چهرهی پیرمرد از سالها زندگی در محیطهای ساحلی و بادزده، نشان از سختیها و چالشهای بسیاری که پشت سر گذاشته بود داشت.
💡 در آن منطقه کویری، درختان بادزده و خمیده نشاندهنده قدرت بیامان طوفانهایی بودند که سالانه از سمت دریا به خشکی میوزید.