امنیه

امنیه. [ اَ نی ی َ / ی ِ ] ( از ع، اِ ) سرباز مأمور حفظ انتظامات و آرامش در طرق و شوارع و قری و قصبات. ژاندارم. ( فرهنگ فارسی معین ).
- اداره امنیه؛ اداره ژاندارمری. ( از فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به ژاندارم و ژاندارمری شود.
امنیه. [ اَ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ منی ( آب مرد ). ( از یادداشت مؤلف ).

(اُ یِّ ) [ ع. امنیة ] (اِ. ) آرزو، امید. ج. امانی.
(اَ یِّ ) [ ازع. ] ( اِ. ) ژاندارم.

نیروی انتظامی مٲمور حفاظت راه ها و خارج شهر، ژاندارمری.
آرزو، خواهش، امید، آرمان.

آرزو، امید، آرمان، خواهش، امانی جمع
(اسم ) سرباز مائمور حفظ انتظام و آرامش در طرق و شوارع و قری و قصبات ژاندارم امنیه (اسم ) آرزو خواهش امید. جمع: امانی.
از اعلام زنان است

امنیّه
رجوع شود به:ژاندارمری

[ویکی فقه] اَمینه یکی از نام های مکه است.
چون مَطلَع وجود حضرت نبیّ امین است.

امنیة
آرزو، امید.
امانی.
ژاندارم.

💡 دلق و تسبیحم بمی شد رهن در کوی مغان با چنین تردامنیها پارسائی چون کنم

💡 همچنین امنیه را بینی بهر منزل گهی نیش بر تخم مسافر بند سازد چون مله

💡 سرلشکر امیراحمدی کمی قبل از به سلطنت رسیدن رضاخان، در شهریورماه ۱۳۰۴ به سمت رئیس کل امنیه مملکتی (ژاندارمری) برگزیده شد و قریب چهار سال در این سمت باقی ماند و مأموریت‌های جنگی زیادی از جمله مأموریت آذربایجان انجام داد و فرماندهی لشکر آذربایجان را نیز به عهده داشت. امیراحمدی در جشن تاجگذاری رضاشاه حامل گرز سلطنتی بود.

💡 تا کی از تردامنیها حلقه در مسجد زنی خوی مردان گیر و یک چندی در خمار زن

💡 نه در امنیه بینی جز قراسوران سوری را نه در نظمیه یا بی جز پلیسان پلاسی را

💡 در آن محفل ‌که الفت قابل زانوست پیشانی گریبان دامنیها دارد و دامن گریبانی