لغت نامه دهخدا
اسبل. [ اَ ب َ ] ( ع ص ) درازبروت: رجل ٌ اسبل؛ مرد درازبروت. ( منتهی الارب ).
اسبل. [ اَ ب ُ ] ( ع اِ ) ج ِ سبیل.
اسبل. [ اُ ب ُ ] ( اِ ) ( در تداول عامه ) سِپرز. اسپرز. طحال.
اسبل. [ اَ ب َ ] ( ع ص ) درازبروت: رجل ٌ اسبل؛ مرد درازبروت. ( منتهی الارب ).
اسبل. [ اَ ب ُ ] ( ع اِ ) ج ِ سبیل.
اسبل. [ اُ ب ُ ] ( اِ ) ( در تداول عامه ) سِپرز. اسپرز. طحال.
(اُ بُ ) (اِ. ) (عا. ) ۱ - سپرز، طحال. ۲ - ورمی که در پهلو بوجود آید.
( اسم ) ۱ - سپرز اسپرز طحال. ۲ - ورم بزرگی که در پهلو پدید آید.
جمع سبیل
(عا.)
سپرز، طحال.
ورمی که در پهلو بوجود آید.
💡 باسبلت سبز یارب آن لب چه لبست یاقوت شکر طعم زمرد سلبست
💡 محمل مبند بر شتر ای ساربان دوست یا رکب اسبلت عبرانی فما عبر